Afremmen

Het is een gewenning. Alles vlug vlug vlug. Bij mijn vorige baan moest alles sneller dan vlug vlug vlug. Alles moest al lang af zijn voor dat de klant er überhaupt mee kwam. Wij waren het bedrijf die grote tijdsproblemen voor klanten oplosten. Ofja, in ieder geval dat de klant sneller dan mogelijk zijn gevraagde product kreeg. Na dat ander half jaar gedaan te hebben kreeg ik dus een burn-out.
Vanaf vandaag ( reden om een feestje ) werk ik weer een ochtend in de week bij mijn nieuwe baan.
Ik merkte dat ik weer snel aan de slag wilde in mijn oude tempo.
Afremmen dus, zo werken we niet bij dit bedrijf. Ik betrapte me er op dat tijdens een shoot die we hadden ingelast om even een foto voor een Facebook banner te maken, ik erg ongeduldig stond te wachten terwijl er 50 foto's geschoten werden die we toch niet gingen gebruiken.

Hoe ik hier mee om ben gegaan is misschien niet de juiste manier.
Ik ben naar mijn werkplek gegaan om snel verder met het logo design te gaan en ik krijg de foto's wel wanneer ze klaar zijn met de shoot.

Uiteindelijk werd mijn ongeduld wéér op de proef gesteld. Mijn photoshop deed het al niet sinds december. Al die tijd geen last van gehad. Maar ik had het NU nodig.
Oké, prima dan.
Nu heb ik er wel rust onder gevonden.

Ik ben trots op mezelf dat ik weer gewerkt heb.
Ook al ben ik nu doodmoe, chagrijnig en heb ik knallende hoofdpijn.
Ik ben trots.